Op je eigen achterbank naar feestje of bespreking?

Een privéchauffeur exorbitante luxe? Schakel dan eens één van de jongens in van Car Drivers. Krijgt u ook nog een gesprekspartner – als u dat wilt tenminste.

Hij probeert het altijd wel: het portier elegant openzwaaien, zoals dat staat voorgeschreven in het chauffeursreglement, maar meestal zijn de klanten dan allang zelf uitgestapt. Dit keer loopt het anders. Het kinderslot zit er nog op. De klant zit hulpeloos op de achterbank en ondergaat wat schutterig Hichams gedienstigheid.
Rob (35), eigenaar van een restaurant en een groothandel, huurt regelmatig een privéchauffeur van Car Drivers. Niet alleen voor zakelijk gebruik, maar ook voor leuke dingen: een etentje, een bruiloft, een avond stappen in Amersfoort met oude studievrienden.
De tijd dat een privéchauffeur ultieme luxe was, is volgens hem voorbij. Doordat studenten zich op de markt hebben gestort, zijn de tarieven inmiddels zo aantrekkelijk dat de keuze tussen een taxi of een eigen chauffeur snel is gemaakt. “Taxi’s vind ik onbetrouwbaar. Ik maak in Amsterdam mee dat ik drie keer om de kerk wordt gereden, voordat ik thuis ben. Het is ook onpersoonlijk; ik vind het leuker als ik de chauffeur ken. Bovendien is een taxi te duur voor mij.”
Tijdwinst doordat je niet zelf te hoeft te rijden en ontspanning zijn de belangrijkste argumenten. “Als ik een paar uur kan besparen, kan ik ’s morgens mijn dochtertje in bad doen.”
Hij wil liever niet met zijn volledige naam in de krant. Vrienden weten dat Rob en zijn vriendin zich laten rijden, maar klanten veelal niet. “Ik heb geen zin in hun reacties en als je je kop boven het maaiveld uitsteekt, krijg je die: ‘Nou, nou, die denkt zeker dat-ie heel wat is.”
Hij is bezweet en zijn geruite overhemd dreigt gekreukt te raken. De airco in zijn Volvo blaast op volle toeren, maar de koude lucht bereikt de leren achterbank nauwelijks. Op zijn schoot ligt een plastic flesje water. Een koelkastje in de auto had gekund, maar waarom eigenlijk? Het gaat zo toch ook prima.
Rob spreekt liever van cardrivers dan van privéchauffeurs. Strak in het pak, luxe en formeel gedoe hoeven niet voor hem. En juist daarom koos hij voor Car Drivers, een bedrijf dat zich op de particuliere markt richt. “Het informele contact met de chauffeurs vind ik prettig. Hicham is mijn favoriet. Hij voelt aan wanneer ik in ben voor een praatje of juist niet. En hij is discreet. Mijn vrouw en ik zitten vaak achterin en dan bespreken we van alles, ook privézaken.”
Voor €13,50 per uur (met een minimum van twee uur) vervoeren de chauffeurs van Car Drivers klanten in hun eigen auto van de ene naar de andere locatie.
Eigenaren Mohammed El-Mourabet (23) en Sherif el Zeiny (23) hebben de zaak vier jaar geleden opgericht. Ze wilden een eigen onderneming beginnen. Solliciteren, dat deden ze ook wel, maar of dat nu aan hun achternaam lag of niet–ze kregen nooit antwoord.

20.000 chauffeurs
Nederland heeft naar schatting zo’n twintigduizend chauffeurs op oproepbasis. Onder hen zijn veel studenten en 3500 fulltime chauffeurs. Onder de tienduizenden klanten zijn bedrijven, ceo’s, ministers, artiesten, burgemeesters en steeds vaker particulieren. De meeste chauffeurs zijn zelfstandig. Zij kunnen direct op hun mobiele nummer door de klant worden gebeld. Vaak werken ze ’s avonds of ’s nachts in het straattaxivervoer. Ter vergelijking: er zijn zo’n zesduizend zelfstandige taxichauffeurs. Het aantal taxibedrijven daalde vorig jaar vijftien procent.

In het begin kregen ze met moeite af en toe een klant. Die reden ze zelf. Inmiddels hebben ze tachtig chauffeurs door heel Nederland en gemiddeld 2500 klanten per jaar. Er komen tegenwoordig zelfs telefoontjes van klanten uit Saoedi-Arabië, en verder uit België, Engeland en Frankrijk. Dat is vooral te danken aan mond-tot-mondreclame, want aan promotie doen ze niets. € 13,50 per uur is weinig ten opzichte van de gemiddelde prijs van concurrenten, die achttien tot negentien euro is. “We houden de prijs bewust laag, omdat we onze particuliere klanten niet kwijt willen. Via de particulieren halen we vaak weer grote zakelijke klanten binnen. Dat is onze strategie,” zegt El Zeiny. Hij is afgestudeerd aan de VU in international businessmanagement, met een minor in ondernemerschap en een master in logistiek management. Hij vermeldt het niet zonder enige trots. Achter zijn brillenglazen rust een bedeesde oogopslag. Hij spreekt zacht en bedachtzaam, in een tempo dat in zijn wereld van roodgloeiende telefoons, van haast en snelheid, haast onwerkelijk aandoet.
‘Sherif is de denker, ik ben de doener,” verklaart zijn collega en goede vriend El-Mourabet, die management, economie en recht studeert. Gemiddeld twintig aanvragen per dag krijgen ze. Ze proberen iedere klant binnen drie uur een reactie te geven en bijna altijd lukt het. Ook lastminute verzoeken proberen ze zoveel mogelijk in te willigen.
Het klantenbestand is deels zakelijk– zakenlieden, topmanagers, maar ook deurwaarders – maar kent ook mensen die geblesseerd zijn, hun rijbewijs kwijt zijn of een avond uitgaan. Sommige klanten moeten even een drempel over. Ze denken dat hun auto niet luxe genoeg is voor een privéchauffeur. Of ze moeten wennen aan het weerloos op hun eigen achterbank zitten en machteloos toezien hoe hun vertrouwde stuurwiel door de handen van een ander glijdt. Is die schroom eenmaal overwonnen, dan zijn ze meestal verkocht.
El-Mourabet, de doener, heeft van hoffelijkheid zijn tweede natuur gemaakt en helpt je uit je jasje nog voordat je zelf op het idee gekomen was het uit te trekken. Zijn rood aangelopen wangen geven hem iets ontwapenends.
De jongens houden kantoor op een kleine bovenverdieping in Noord. De belettering moet nog worden aangebracht: de groei van hun bedrijfje ging klaarblijkelijk zo snel dat ze daar niet aan toegekomen zijn.
Iedere chauffeur die bij Car Drivers in dienst komt, moet minimaal twee jaar in het bezit zijn van een rijbewijs, minimaal een hbo-opleiding volgen en een verklaring van goed gedrag kunnen tonen. Doordat we zelf chauffeur zijn geweest, weten we wat belangrijk is. We zijn wijs geworden van onze eigenfouten en we trappen niet in smoesjes, doordat we precies weten wat wel en niet mogelijk is.” Na de sollicitatie volgt een rollenspel waarin duidelijk moet worden hoe de sollicitanten reageren op bepaalde situaties, bijvoorbeeld als iemand dronken is of als een klant hem vraagt tweehonderd kilometer per uur te rijden. El-Moubaret en El Zeiny rijden zelf ook altijd een keer mee om te kijken of de chauffeur over voldoende rijvaardigheid beschikt.
Hicham (22) is één van de eerste werknemers van Car Drivers. Hij wordt vaak ingezet bij particulieren en rijdt daardoor vooral ’s avonds en ’s nachts. Meestal is dat om mensen op te halen na een feestje of avond uit. Niet verwonderlijk dat juist hij daarvoor uitgekozen werd, want hij is gemakkelijk in de omgang en voelt goed aan wat de klant wil.
Als de situatie erom vraagt, zit hij zwijgend achter het stuur en is zijn aanwezigheid pas merkbaar als de Tomtom vreemd begint te doen. Maar wordt er wat meer interactie van hem gevergd, dan is hij de beroerdste niet. Dan is de klant al gauw op de hoogte van het feit dat hij commerciële economie studeert, maar eigenlijk het liefst brandweerman wil worden. Om mensenlevens te redden en omdat zijn vrouw altijd al een brandweerman aan haar zijde wilde.
Dat hij regelmatig aangeschoten klanten in de auto krijgt, vindt hij geen probleem. Hij kan het relativeren. “Soms plagen ze me en dan plaag ik terug. Later zijn ze mijn beste vriend.” Zoals die keer dat een beschonken klant informeerde of hij nou zo’n echte ‘hang-Marokkaan’ was. Hicham lacht. “Dat vind ik interessant. Dan ga ik met hem praten, want ik wil wel eens weten waarom hij dat over mij denkt.”
Soms heeft hij indringende discussies met klanten over Arabische wereldleiders, een andere keer springt hij bij in een gesprek en geeft hij een welgemeend advies. Het komt ook wel eens voor dat vrouwen proberen hem te versieren. “Ik vertel dan dat ik dit jaar getrouwd ben. Daar willen ze van alles over weten en als ze het verhaal kennen, roepen ze ‘ooooh, wat enig, net een sprookje’!”
De vrouwen die hij vervoert, hebben volgens hem opvallend grote auto’s. Een Range Rover is geen uitzondering. En speciaal voor hen heeft hij geleerd met een automaat te rijden, zegt hij. Dat rijden in steeds weer een andere auto vindt hij het leukste aan zijn werk. “Een Range Rover of BMW X5 vind ik bijzonder. Je zit zo hoog en kijkt uit over de hele weg.”
Dat rijden in steeds weer een andere auto vindt hij het leukste aan zijn werk. “Een Range Rover of BMW X5 vind ik bijzonder. Je zit zo hoog en kijkt uit over de hele weg.”
Laatst zat hij in een Lexus. Zijn ogen schitteren: “Dat dashboard leek wel een cockpit, met al die knoppen. Gelukkig waren de klanten zo behulpzaam me uit te leggen hoe ze werkten.” Maar het gebeurt ook dat hij met vijf man in een oud Opel Corsaatje zit.
De Volvo van Rob kent hij inmiddels vrij goed, want die is één van zijn vaste klanten. Ze zijn een keernaar Maastricht gereden, naar een bruiloft. Rob en zijn vrouw zaten achterin en gebruikten hun tijd om een lied in te studeren waar ze die hele week niet aan toe waren gekomen. Luidkeels zaten ze te zingen in de auto. “Dat was best melig,” grinnikt Hicham. “’Let maar niet op ons, hoor,’ zeiden ze.”
Nee, hij zong niet mee. Hij lette op de weg. Want hij blijft wel chauffeur.

Particulier ontdekt de chauffeur
Trendwatcher Richard Lamb voorziet dat het gebruik van privéchauffeurs een nieuwe trend wordt. “De scherpe prijsstelling en de tijdsbesparing zijn aantrekkelijk en kunnen concurreren met de taxitarieven. Het scheelt bovendien een hoop stress als je niet hoeft te zoeken naar een parkeerplek, maar voor de deur wordt afgezet. Klanten waarderen de service, de persoonlijke aandacht en het feit dat ze een fatsoenlijk gesprek kunnen voeren met de chauffeur. Tot nu toe is de stijging vooral merkbaar in de zakelijke wereld, maar langzamerhand zien ook steeds meer particulieren de voordelen.”

Recent Posts

Leave a Comment